O. de Kort. Paul Lewis: ‘Bij Mozart telt elke noot’ (Luister, 2016, nr. 716)

Olga de Kort. Paul Lewis: ‘Bij Mozart telt elke noot’ (gepubliceerd in Luister, 2016, nr. 716 juni, p.52).Paul-Lewis-photo-credit-Jack-Liebeck.jpgDe Engelse pianist Paul Lewis is geen nieuweling in de wereld van Mozart. Pianoconcerten, pianokwartetten, sonates – ze staan allemaal op zijn repertoire. Terwijl zijn ervaring toeneemt, krijgt Lewis steeds meer ontzag voor Mozarts veelzijdigheid en perfectie.

Op mijn twaalfde speelde ik mijn eerste sonate, en ik weet nog hoe zenuwachtig ik was’, vertelt Paul Lewis. ‘Daarna duurde het nog een jaar of tien voor ik Mozart met meer voldoening begon te spelen. Zijn muzikale taal heeft zo veel schoonheid en directheid. De veelzijdigheid van zijn werken is verbazingwekkend, net als de perfectie die werkelijk ontzagwekkend is. Dat vraagt om enorme verantwoordelijkheid’.

Het blijft een uitdaging om Mozart te spelen, ongeacht hoe ogenschijnlijk luchtig en ‘gemakkelijk’ zijn stukken klinken. ‘Ik denk dat hoe meer je Mozart speelt, hoe minder ongecompliceerd zijn muziek blijkt. Het komt heel gemakkelijk over als je jong bent. Je neemt dan een pianoconcert van Mozart in een hand en Rachmaninovs Derde in de andere, en welk stuk heeft nou meer noten en technisch lastige passages? De keuze is zo gemaakt, maar eigenlijk is de buitenkant hier bedrieglijk. Die enkele noten van Mozart zijn verre van gemakkelijk: elke noot telt en heeft betekenis. Je kunt je achter geen enkele noot verschuilen, zo intensief, karaktervol en kleurrijk zijn ze’.

Paul Lewis rekent het Pianoconcert nr. 25 tot ‘de meest symfonische’ van Mozarts pianoconcerten. ‘Het is een extravert stuk dat zoveel kanten heeft, van tederheid en schoonheid tot uitbundigheid en humor. In de langzame delen ben je een kamermusicus, want er is enorm veel interactie met het orkest, vooral met de blazers. Je moet bovendien constant kunnen omschakelen: van solist naar kamermusicus en teamplayer. Je moet je zelfs als bescheiden begeleider op de achtergrond kunnen opstellen, in de meest stereotype zin van het woord. Dat is juist de grote uitdaging van pianoconcerten van Mozart’.

Het Pianoconcert in C wordt in Amsterdam omlijst door Mozarts Symfonie nr. 32 en de Vierde Symfonie van Tsjaikovski. Een combinatie die Lewis zeer kan waarderen: ‘Ik moet bekennen dat de Vierde Symfonie mijn grote favoriet was toen ik puber was. Ik kon er geen genoeg van krijgen en luisterde er dag en nacht naar. En het is nog steeds zo dat als iemand me nu zou vragen de bekkens in het laatste deel te komen spelen, ik dat fantastisch zou vinden!’ ©Olga de Kort, 2016.

 

Robeco SummerNights: 3 juli 2016, 20.00 uur, Grote Zaal, Het Concertgebouw, Amsterdam – Orchestre Philharmonique du Luxembourg, Gustavo Gimeno, dirigent, Paul Lewis, piano:  W.A. Mozart. Symfonie nr. 32 in G, KV 318, Pianoconcert nr. 25 in C, KV 503, P.I. Tsjaikovski. Vierde symfonie in f, op. 36.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: