O. de Kort. Interview met Lukáš Vondráček (Pianist, 2016, nr.3)

Olga de Kort. Lukáš Vondráček: ‘Ik wil dezelfde vrijheid en inspiratie blijven ervaren die ik in de concoursfinale voelde’ (gepubliceerd in Pianist, 2016, nr.3 september)

Lukáš Vondráček wordt komende maand 30 en heeft dan al 26 jaar podiumervaring. De nieuwe winnaar van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano in Brussel kan zich zijn leven zonder muziek niet voorstellen. Muziek is zijn alles, en dat konden publiek en jury goed merken.lukas_vondracek_high_res_4_-_credit_irene_kimDe Tsjechische pianist maakte al op zijn tiende zijn eerste internationale concerttournee en kreeg vijf jaar later de Hanno R. Ellenbogen Prijs als ‘Most Exceptional Young Artist in Europe’. Vondráček studeerde aan de Wiener Hochschule, de Muziekacademie in het Poolse Katowice en het New England Conservatory van Boston, speelde met talloze orkesten over de hele wereld en schreef prijzen van diverse concoursen op zijn naam. Op 28 mei jl. voegde hij er de Eerste prijs en de VRT Canvas-Klara publieksprijs van het Elisabethconcours aan toe. 

Het Concours is net afgelopen, welke herinneringen heb je van deze tijd in Brussel? Welke zullen je altijd bijblijven? De Elisabeth Pianowedstrijd was in vele opzichten misschien wel de meest intense ervaring van mijn leven als musicus. Ik heb meer dan 1000 concerten in mijn piano-carrière gespeeld maar zelden in een zo boeiende en inspirerende omgeving als in Brussel. De finale met het Nationaal Orkest van België behoort tot mijn belangrijkste en meest dierbaarste herinneringen. Zo ongelooflijk vrij heb ik me muzikaal gezien nog niet eerder in mijn leven uitgedrukt. Een andere geweldige herinnering die ik voor altijd zal koesteren is de band met het publiek die ik kon opbouwen. De luisteraars gaven me zo veel inspiratie en energie, het was puur geluk om voor hen te kunnen spelen.’

Het is niet je eerste pianowedstrijd, was het in Brussel anders dan bij de eerdere concoursen? ‘Het was zeker heel anders! In de eerste plaats omdat je al vanaf het moment dat je in Brussel aankomt, je onmiddellijk van de ongelooflijke geschiedenis van deze pianowedstrijd bewust wordt. Ook de manier waarop de muziekliefhebbers in België dit muziekevenement als hun nationale trots ervaren, is indrukwekkend. Ik was aangenaam verrast door de grote media-aandacht. Maar je moet ook niet vergeten dat het Concours zelf meer dan een maand in beslag neemt en dat het stressniveau ontzettend hoog is. Ik vond de week in de Chapelle met de andere finalisten heel speciaal. Geen andere pianocompetitie isoleert je voor een week van de wereld zodat je een nieuw hedendaagse stuk kunt leren.’
Waren er tussen de composities die je speelde werken die altijd al dicht bij jou als musicus hebben gestaan? Ik heb geluk dat het merendeel van de werken uit het concoursprogramma mij werkelijk na aan het hart liggen en heel dicht bij mij staan. Zo ben ik bijvoorbeeld dol op Brahms en was ik blij met de kans om in de halve finale zijn Derde Sonate te spelen. Ook Rachmaninovs Derde Pianoconcert is een van mijn favoriete. Het is een ongelooflijk stuk, dat bovendien muzikaal heel goed bij mijn past. Ik kan me goed via Rachmaninovs muziek uitdrukken, het is mijn comfort zone. De hedendaagse stukken vormden daarentegen een welkome uitdaging die ik met beide handen aangreep want zo vaak speel ik nieuwe muziek niet.’lukas-vondracekHeeft het concours in Brussel je iets geleerd over jezelf en je mogelijkheden tot het verleggen van je grenzen? Hoe kijk je terug op jouw spel? Ik heb geleerd dat ik als pianist nog steeds kan groeien maar om dat te bereiken moet ik mijzelf kwetsbaar durven opstellen. Er zit zo veel kracht in muziek waar je niet altijd emotioneel klaar voor bent. Je kunt het allemaal leuk en mooi spelen, maar je moet ook de minder vrolijke kanten niet uit het oog verliezen. Dat hele scala aan emoties en karakters in muziek moeten ook hun stem en uitdrukking kunnen krijgen. Of ik het zelf goed deed tijdens het concours kan ik echt niet beoordelen. Het gaat uiteindelijk niet over mij, maar over de muziek.’ 

Het winnen van zo’n bekende wedstrijd opent vele deuren. Heb je bepaalde plannen en dromen die nu wel de kans krijgen om in vervulling te gaan? Er zullen zeker nieuwe deuren opengaan, aangezien het Brusselse concours binnen de muziekwereld heel bekend en gerespecteerd is. Ik voel me ontzettend vereerd om nu tot een van zijn winnaars te behoren. Maar mijn dromen hebben eigenlijk niets met prestigieuze festivals of orkesten te maken. Ik zal heel tevreden zijn als ik dezelfde vrijheid en inspiratie kan blijven ervaren die ik gedurende de finales van het Concours voelde. Mijn wens is trouw te blijven aan de muziek en een goede boodschapper te zijn tussen de componist en mijn publiek.’ 

Wat zijn jouw concertplannen voor de komende maanden en wanneer kan het Nederlandse publiek je ontmoeten? Na de zomerconcerten in Rusland, Polen, Denemarken, Noorwegen en tijdens het Menuhin Festival in Zwitserland, zal ik de komende maanden in de Verenigde Staten, Mexico, China, Taiwan, Korea, India, Duitsland, Oostenrijk, Luxemburg, Zuid-Afrika en in België spelen. De concerten in Nederland moeten nog komen. Het Amsterdamse Concertgebouw is een van mijn favoriete concertzalen in de wereld, ik denk met veel plezier aan twee concerten die ik hier in het verleden heb gespeeld. Ik hoop dat het niet lang zal duren totdat ik in Nederland terugkom.’ ©Olga de Kort, 2016.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: